تبليغاتX
بودن يا نبودن يعني نگاه تو .....!

واین سرانجام بی آغاز ....

*************

دزدی پرومته [1]از اسمان

           برگشت او به زمین

                     باکوله ای پر از آتش..

رونق صنعت در دست انسان

              زنجیر زئوس خدای خدایان

                           بر دستان این مصلح زمین

پاره پاره شدن جگر پرومته قرن

                در زیر چنگال آله های مقدس

این شکنجه سالهاست ادامه دارد

                     زروان زروانیان

                           اهورای اهوراییان

                                واندیشه های ناب بر صلیب اساطیر

                                            بدست اساتید ، بدست اساتید....!؟

افسانه گندم

            سیب

                 و هبوط تابو شده ادم

                        بر نامه های خط خطی مقدس...

تاریخ اسطوره است یا افسانه ؟

                  اسطوره تاریخ است یا قصه ؟

                           روحمان عریان در تقویم ادم

                                  و این سرانجام بی اغاز ...

دستمان خالی

               دلمان تاریک

                فکرمان میگرید

                      نگاهمان خیره به خورشید ....

خورشید نگاهش به کجاست ؟

                  نمیدانم ، نمیدانم ، نمیدانم...!؟

کرامت یزدانی (اشک) شهریور 85 شیراز



[1] -در اساطیر یونانی پرومته به جرم اوردن اتش از اسمان و اموزش صنعت به انسان توسط زئوس خدای خدایان محکوم شده و به کوه زنجیر و هرروز جگرش توسط عقاب ( آله ) خورده میشود و شب دوباره جگر باز سازی شده و این شکنجه ادامه دارد

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم شهریور 1385ساعت 13:56  توسط کرامت یزدانی ( اشک)  | 
کوچه به کوچه.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فاطیما یزدانی متولد دوازدهم خرداد ۸۱

 

+ نوشته شده در  جمعه دهم شهریور 1385ساعت 17:58  توسط کرامت یزدانی ( اشک)  | 

بوی کهنگی  فکرم

          از لختی پنجره پیداست

زیر طاق اسمون میشینم

روزهای هفته رو

                 تماشا میکنم

جمعه رو لمس میکنم

            غروب جای بارون

                           اشک میریزم

غروبا

         از اسمون غم می باره

از ته هر کوچه شاد

              شیون و گریه میاد

دست داروغه شهر

           الوده به مرگ ادمه

هزارتا تابوت صف کشیدن

                می برن دلهای تنها

                               کوچه به کوچه

                                      کوه به کوه.....

قبرستونا شلوغه

           مرده شورا حوصله ندارن

فقیر بودن اعیون شدن

               دیگه با مرده کاری ندارن

دیگه بوی کافور بهشون حال نمیده

             از بوی کهنگیا خسته شدن ....!

 پس این همه دل کجا میرن ؟

کی میاد دل منو به قبرستون ببره ؟

.....

        اگه اومدی من نبودم

لب تاقچه

          توی گنجه

                      روی دفترای شعره ....

اونو ببر به هرجا خواستی

                    یادت باشه

                           اونو تو ماه خاکش کنی

بگو به ماه

          شبا براش مهتاب بباره

                      اذیتش نکن طاقت نداره.

                            اذیتش نکن

                                 زجر کشیده  طاقت نداره...

کرامت یزدانی ( اشک) شهریور 85 شیراز                

+ نوشته شده در  جمعه دهم شهریور 1385ساعت 10:27  توسط کرامت یزدانی ( اشک)  |