| تبليغات | X |
|
چشم در چشم پنجره ...! بر چهر ه اش لکه ابری آویزان شد وقتی هوا دلگیر بود....! نگاهش در هیچ افقی نمی گنجید ودر هیچ واژه نیز هم ... چشم در چشم پنجره شاید کبوتری بیاید ولی افسوس بیرون از خانه ارابه مرگ ایستاده بود دست خواهش ونیاز برای خوردن یک تکه نان جو ! فکش همکاری نمیکند چرا ؟ دست از شادی کشید گریه ها نیز خشکید مرگ بیرون از خانه پرندگان را دانه می داد... لیست سیاه را مرور ناگهان برافروخته کبوتری را به پنجره فرستاد.... چشم در چشم پنجره و صدای بال پرنده و چشمانش که خیره ماند....! بر چهره اش هنوز لکه ابری اویزان بود .....! کرامت یزدانی ( اشک) شیراز 31/4/85
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 15:2 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
فاطیما همان دختر که چهار سال پیش یک ساله بود هرروز قد میکشد.. قاب عکس پدر هرشب در آغوش اوست فردای خاکستری که بیاید به اندازه عشق رشد میکند... و پدر ! فقط در قاب عکس می ماند...! کرامت یزدانی(اشک) شیراز 85
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 15:1 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
با تمام آوازم به جاده میزنم قاب عکس تو همراه من است ... سایه مرگ گهگاهی از کنار جاده بودنم را می پاید... از لابلای درختچه های کویر سرک میکشد مرگ.. من همچنان در امتداد جاده رویش ماسه را مینگرم... مرگ چون لاشخور در انتظار موعد من است.. ومن ! در اندیشه مرگ مرگ... واینکه میراندن چه آسان است .... حامیان مرگ را باید آموخت... که بزودی : مرگ در آغوش من میمیرد ...! کرامت یزدانی (اشک) شیراز 85
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 14:59 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
-------- براي سرودن اشك قطره اي باران كافي است و يك كفن براي حجاب قبر و يك پر براي پرواز پرواز به سوي بي انتها سينه ها خاموش و اتش هزاره من نیز .... قفسم تنهاست شاخه را بشكن كجاست مادر كجاست كودكي من !؟ كرامت يزداني ( اشك)
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 10:13 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
دخترم خيره به برگ مي انديشد با سر ناخن خويش بر رخ زرد پدر - ميكشد - كوچه باغي تاريك سبدي پر ز گل پژمرده شاعري با لب دوخته زير باران سكوت در انديشه يك نفرين!!! دخترم خيره به من مي گريد …..!؟ كرامت يزداني ( اشك )
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 10:10 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
در تولد انديشه من اشك تو با خنده من بر گونه سرخ غروب تا يسنه ماه. پشت اين برگ كهن جشن خورشيد برپاست ادمك هاي بي لب قيافه هاي تكرار خدایان بی خدا واژه های نفرت و دريا كه پر از پر اقاقيست …! در تولد غرور من رقص باد رقص برگ رقص تو همه تن بغض همه تن فرياد! پا برهنه بر مرثيه هاي گمنام.. ته كوچه ميخكوب بر ناودان خاموش….! كرامت يزداني ( اشك ) شيراز – زمستان 83
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 10:8 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
برگهای سرسبزو شاداب زشتی شاخه ها را می پوشانند... پرندگان ! به شوق برگها بر شاخسار مینشینند.... پاییز! زمان عاشقی برگهاست..! برگها پیر میشوند؟ چه خیال باطلی! برگها از درخت فقط خسته میشوند ! پاییز بهانه است...! کرامت یزدانی(اشک) شیراز۸۵
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 1:46 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 1:27 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
وقتي كه به دنيا اومدم، همه زور ميزدن كه بهم بفهمونن بايد همه رو دوست داشته باشم !!
حالا كه بزرگ شدم و يكي رو دوست دارم، همه دارن زور ميزنن حاليم كنن كه نبايد اونو دوست داشته باشم !! ----------------------------------------------------------------- به دنبال رفیقی هستم که بامن بگرید، رفیقی که بامن بخندد زیاد است.
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 0:57 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
WHEN YOU TELL ME THAT YOU LOVE ME I want to call the stars, down from the sky I want to live a day, that never dies I want to change the world, only for you All the impossible, I want to do I want to hold you close, under the rain I want to kiss your smile, and feel the pain I know what’s beautiful, looking at you In a world of lies, you are the truth
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 0:51 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
تقدیم به دوست عزیزم حمید روشان (دشت) ----------------------------------- خورشید باش به اندیشه ام! در این ظلمت دشت با واژه های یک رنگی.. از پشت نگاهت نور بفرست که – بسیار تاریکم ! واژه ای بساز مثل جنازه و سیب زمینی که زنده شوم ... از لبخند مرگهای تدریجی تا سکوت و انزوا و روزه های سیاسی ..!!! تو ! گرما بخش تنهایی اندیشه من در چارچوب دغدغه هایم بودی .. من تکه های شب را از درونم جدا بسویت روانه میکنم ... انجا که خورشید ! در زنجیر است ....! بر من اندیشه بتاب که سخت سردرگم تاریک و کبوتر وجودم تنها ....! حمید جان ! واژه از من بوسه از تو ....! پس نبودنم را بودن باش...! کرامت یزدانی ( اشک) تیرماه 85
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 15:30 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 10:26 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
چشم در چشم باران قطره ها را میشمارم سقوط هزار قطره ناشمرده بر سینه خاک......! چه بوی کاهگلی میاید از دیوار کوتاه همسابه قایقی میسازم در نهایت اندیشه برای نجات حبابی عریان ... نزدیک میشوم حباب میلرزد دل کندن از سینه خاک محال است ...! قایقم از جنس واژه و اشک واژه ها آب میشوند واشکها گم....! لبانم گر گرفته اند در نمناکی هوا برای لبانت ای عزیز ترین ترانه ها ! دلتنگی واژه ها نوشتم ! واژه ها گر میگیرند ....!؟ کرامت یزدانی (اشک) شیراز
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385ساعت 1:23 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 22:31 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 22:30 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
 
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 22:26 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
سحرگاه دیشب باز به من وحی شد تا گوشت نخورم می ننوشم به چشمانم سیخ کشم تا کوزه به سران را نبینم..... روحم را بکشم تا حضور تن ابی زن را حس نکنم.... عمری گذشت... من مانده ام و این ایه های تاریکی چه باید کرد با این وحی منزل....!؟ کرامت یزدانی ( اشک) شیراز ۸۵
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 22:10 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
------------......!؟؟؟؟
****** ......................... ................. .................... ............... .................................!؟ ........... ........؛ .............................! ............................. ...................................... ..................... ........ ......................!؟؟؟ کرامت یزدانی (اشک) شیراز ۸۵
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 16:14 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 1:22 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 9:56 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
رد پایم خیس است اما گامهایی دارم که هنوز برای جبران اندیشه ها از لبه های تیغ های برنده خواهند گذشت... حضور تنم دراغوش باد همچنان در اوج میماند وقتی که گریز ناممکن است ...! می نشینم به اتفاق دخترم به تماشای برگهای خیس و روسری زرشکی مادرش که در اغوش باد رقصان است.....!! کرامت یزدانی(اشک) تیرماه ۸۵
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 9:55 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
چشم میگشایم هوا ابری تر از دیروز ولباسهای دخترم بر طناب ابی رنگ پریده با عطش تیرماه گر گرفته اند....! پلکی میزنم طناب پاره شده است و سجود لباسها بر سینه خاک .... طشت سفید کودکانه در انتظار غسل دادن تا شاید عطش روزهای داغ کم شود... برخود سکوت میکنم با چشمانی بسته در انتظار دستانی گرم که روحم را بشوید چشم میگشایم دیگر نه حیاطی نه لباسی نه غسل و نه سجودی .... هوا ابری تر از همیشه ...!؟ کرامت یزدانی ( اشک) شیراز تیرماه ۸۵
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 9:48 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
انقدر خوشم می آید کسانی که در چشمشان نگاه میکنی اثری از ماندن نیست... آنها فقط میروند... آنها قانونشان این است... کسی نمیپرسد کجا؟؟؟چرا؟؟؟
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 16:54 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
هوا ابستن و دشت سرشار از هوس مطربان بر دهل ميكوبند ومن عاشقانه واژه ميكارم! و كمي دورتر سه كلاغ خيره به دشت! خاك موج ميزند و باران شلاق ....! و كلاغان خيس خيس ...! دو مترسك ميسازم تا واژه ها رشد كنند! زمستان با افسانه برف گذشت...! بهار ميزايد ولي واژه ها نيامدند...! خاك خونين كلاغها خونخوار! اما ريشه هاي واژه ها نمناك ......! باز واژه ميكارم!؟ بر بستر ابستن خاك ... ميكارم ، ميكارم ، ميكارم ....!؟
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 16:21 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
*************** باز ، من پنجره وعصرجمعه ! و رقص درختان حیاط.....! سر بر بالین تنهایی به تو میاندیشم که هزار جمعه گذشت صدای پایت نمی آید چرا ؟ در سینه ام رازی شدی که فقط کبوتران میدانند خورشید چه اهسته غروب میکند تا شاید تو بیایی خورشید پیش مرگ تو خواهد بود وماه آینه رخت ..! و شب مثل هر شب عریان میشود برخیزم! برگی از شب می افتد و هجوم پرندگان شب زده به عمق این برگ... و سجده کوچه در مقابل اواز یک شبگرد اساطیر و ناگهان هبوط چند بهار نارنج برای بوسیدن خاک....! پنجره من و ان شب که عریان تر می شود......! کرامت یزدانی ( اشک) تیرماه 85 شیراز
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 16:19 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
*********** در پشت بام سجاده ام را زیر و رو کردی و نگذاشتی کنارت باشم غافل از این تونلهای خیس که سر هر مسافر را میشکند ومن مضطرب از بودن تو مرگ را دیدم - که - سر شار از هوس بود ..... - وباران - که از ابروی در هم کشیده مرگ - به لبخند ما - فرو ميريخت.....! - کرامت یزدانی ( اشک) تیرماه 85 شیراز
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 16:18 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 16:47 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 16:18 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 16:12 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
كاش ! فرو ميشدم در بغض خاكستري واژه هاي سپيد و ميگذشتم از هفت خوان باران تا وراي زندگي جن زده من آنجا كه فقط ترانه مي سرايند كاش ! مي باريدم چون باران پائيزي بر برگهاي زرد و خشكيده غزلها اگر مانده بودي! در سايه هاي اطلسيهاي حياط راز بودن درخت پرتقال - و - هبوط بهار نارنج را برايت فاش ميكردم...! ميگفتم كه چرا درخت ازگيل حياط در اوج قد كشيدنش خشكيد....!؟ كاش ! فرو ميرفتم در نبودنت ....!! كرامت يزداني ( اشك) تيرماه 85 شيراز
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385ساعت 21:40 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
ترانه درونت ريشه هايم را ميرقصاند واشك چشمانت كاهگل هاي زندگي ام را خيس كرده است....! و كبوتراني كه در هواي بودنت پرسه ميزنند...!؟ كرامت يزداني (اشك) تيرماه 85 شيراز
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385ساعت 21:38 توسط کرامت یزدانی ( اشک)
|
|
درباره وبلاگ  آخرین نکاهم به دریای مرده است.......
|
